OKU/YORUM
Rahmi Sağlık
2013 yılına kadar her şeyimize karışan bir IMF vardı. Bunu 15-20 yaşından büyük olanlar çok iyi hatırlarlar.
Tabi hatırlamak ister ve hafızalarını tazelerse hatırlar… Fakat biz, nereden nereye geldiğimizi hatırlatalım dedik. Çünkü geçmişi hatırlamazsak, bugünün ve gelecek günlerin iyi ve zorluklarını anlayamayız.
* * * * *
11 Mart 1947 tarihinde 43 milyon dolarlık kota ile ortak olduğumuz IMF Üyeliğimiz başlamıştı. 1961 yılında Cemal Gürsel döneminde ilk Stand-by Anlaşması yapılarak 16,5 milyon dolar için imza atılmıştı. Böylece IMF serüveni başlamıştı.
Önceleri 2-3 ayda bir gelen IMF yetkileri 1970’li yıllardan sonra ekonomimizi yönetmeye başlamıştı.
O dönemlerde ki Hükümetlerimiz, onun vereceği paraya çok muhtaçtı. Çünkü memurların ve emeklilerin maaşlarını veremez durumlara düşerdi. Dört gözle IMF’nin gelmesi beklenirdi. Gelmeyecek diye Hükümet yetkililerin ödü kopacak hale gelirdi. Çünkü 70 Sente muhtaçtık o dönemlerde…
Geldiğinde de el üstünde tutulur en konforlu otellerde ağırlanır ve her isteği yerine getirilirdi.
Her ay gelip ekonomimize burnunu sokar; “…dediğimizi yaparsanız faizli borç verir maaşlarınızı ödersiniz!” derdi. IMF yetkilisi Carlo Cottarelli. Onun ismini çoğumuz bellemiştik.
Ertesi gün vereceği yüksek faizli kredi konusunda IMF yetkilisi Cottarelli’nin nasıl öksüreceği bizim için çok önemli idi.
* * * * *
14 Mayıs 2013’te son taksit borcumuz olan 422 milyon doları kapatınca, 52 yıl paraya mahkum ettikler Türkiye yolunacak kaz değil artık…
Çünkü Türkiye kimseye muhtaç değil artık. Tankını, uçağını, her türlü silahını kendi yapıyor, satmaya hazırlanıyor. Yeni yatırımlarını ve ilaçlarını da kendi üretmeye başlıyor…
3 milyonun üzerinde mağdur Suriyeliyi besliyor ve terörle mücadeleyi ve dış güçlerin terörü desteklerine rağmen başarı ile sürdürüyor.
* * * * *
Bugün bazı vatandaşın borcu var. Doğru! Fakat vatandaş ya yeni ev almış, araba almış, şatafatlı düğün yapmış, tarım ekipmanlarını yenilemiş, belki işini yenilemiş ya da değiştirmiş, düşük faizle borçlanmış olabilir.
Ama vatandaş karşılığında bir şey almış. Sosyal güvencesi de var. Dendiği kadar sıkıntıda değil. Öncelerini hatırlayalım. Doktora gidemeyen, ilacını alamayan ve hastanelerde rehin kalanları unutmayalım. Her şey dört dörtlük olmaz. Biraz kanaatkar olalım ve bu günlere şükredelim!..
