İşte bu Virüs illeti şikâyet ettiğimiz eski günleri bize mumla aratıyor. Şikâyet ettiğimiz o günleri mumla değil Projektörle dahi arasak bulamayız…
Bu kısa girişi yaptıktan sonra geride bıraktığımız birkaç yıl öncesine gidelim ve konuya girelim.
***
Son yıllarda Teknoloji ve modern yaşantı, aile, akraba ve komşuluk bağlarını koparmaya başladı diyorduk.
Önce televizyonlar, ardından internet ve akıllı tabir edilen cep telefonları, gençleri ailelerinden, komşuları da komşularından uzaklaştırmaya başlamıştı.
Yalnız gençler değil orta yaşlılar da, internet ve akıllı cep telefonuna adapte oldu. Bir toplulukta bile telefonu ile meşgul oluyor, gözü ve aklı hep telefonlarda idi.
***
Bir de 50-60 yıl öncesini anımsayarak o yıllarda aileler ve evlatlar aynı sofrada, aynı çorbayı baylaşır ve ayni ekmek dilimini bölüşürdü. Büyüklerin küçüklere sevgisi, küçükler de büyüklere son derece saygılı idi!
O dönemlerde edep ön planda idi. Örf ve adetler yaşatılırdı. Sofralarda mutluluk ve bereket vardı. Huzur vardı.
Şimdi de tekrar CORONA VİRÜSÜ çıkmadan öncesine gidelim ve beğenmediğimiz, şikâyet ettiğimiz aile içi ve evlat, büyük- küçük kopukluğunu arar olduk.
***
Ne demiş büyüklerimiz! “BETERİN BERİ VAR!”
İşte bugün bu “Beterin Beterini” yaşıyoruz! CORONA nedeniyle eşler eşten, kardeş kardeşten koptu.
Evlatlarını canı gibi seven anne ve babalar evlatlarına 1 metre bile yaklaşamaz, kucaklayamaz, okşayamaz ve aynı masada yemeği bile endişesiz yiyemez hallere gelindi. Hatta sevdiklerimizin cenazelerine uzaktan bakar olduk.
Kısacası CORONA insanların her şeyini kısıtladı. Gezmeyi, giyinmeyi, sohbet etmeyi, sosyal yaşantıyı, huzuru hatta gülmeyi ve kişisel demokrasiyi yasakladı.
Şimdi gel de CORONA öncesindeki yaşantıyı MUMLA arama!
