OKU/YORUM
Rahmi Sağlık
Bugün değişik bir konuyu işlemeye çalışacağım.
Önceleri, çalışıp emekli olanlar ya da işini çocuklarına devrettikten sonrada boş durmayıp halen bir işle meşgul olanlarla çalışanlarla çalışmayanların karşılıklı konuşmalarını sizinle paylaşmaya çalışacağım.
Genellikle bu iki gurubun bazı emeklilerin karşılıklı konuşmalarına birlikte kulak verelim.
Emekli olduktan sonra ek bir iş yapmayan ve suya sabuna dokunmayanlardan bazıları, çalışanlara genellikle;
“…Bunca yıl devlete veya özel sektörde çalıştınız, bıkmadınız mı? Kendi işinizi yaptınız usanmadınız mı? Neden kendinizi bu kadar yıpratıyorsunuz? Boş verin! Gezin, tozayın, kahvehanelere, kıraathanelere gelin bol, bol sohbet edelim! Bu dünya size de kalmaz” diyerek takılırlar.
Bu defa, emekli olduktan veya işini devrettikten sonran başka bir iş yapanlar veya meşgul olanlarda hemen cevabı vererek;
“… Bizde bazı kurumlarda zevkle çalıştık. Vakit geldi emekli olduk. Kendi işimizi de severek yaptık. Çalışmaktan da hiç yılmadık.” diyor ve ekliyorlar;
“…Biz sizin gibi kendimizi boşluğa bırakarak hayattan kopmak istemeyiz. Kahvelere fazla takılıp dedikodu yapmayız. Hükümet kurup hükümet yıkmayız. Boş vakit geçirip boş laf etmez, kimseyi eleştirmeyiz. Yaptığımız ek iş ve izlediğimiz yol, bize mutluluk ve huzur veriyor. Belki sizde haklısınız. Ama çalışanı da eleştirmeyin?
* * * * *
Sizi bilmem ama ben çalışanları haklı görüyorum. Çünkü bir şeyle meşgul olurken en azından boş zamanını değerlendiriyor. Strese de fazla kapılmaz kimseye kızmaz. Evin bahçesi yoksa balkonunda saksılara bir şeyler ekip sulasın. Her gün eliyle, parmağı ile toprağı karıştırsın. Vücudundaki elektriği toprağa boşaltsın. Görecektir ki, kendini kuş gibi hafif hissedecek. Merak eden varsa bir denesin. Denemekte fayda var derim. Gene de kendileri bilir.
