OKU/YORUM
Rahmi Sağlık
Ben bugün 23 yıl önceki bir anımı sizinle paylaşmak istiyorum.
Pek anı ya benzemez ama 1995 yılında bir otobüsle İstanbul'a giderken yan yana oturduğumuz arkadaşla sohbetimiz oldu.
Aradan geçen 23 yılsonunda o sohbet anı oldu. Çünkü yanımdaki arkadaş yurt dışında çalışıyormuş.
3-3,5 saatlik yolculuğumuzda sessizliğimiz 45 dakika kadar sürdü. Fakat Babaeski’den sonra kabak çiçeği gibi açıldık…
* * * * *
Adam izine gelmiş ve İstanbul’dan Kırklareli’ye birini ziyaret ederek tekrar İstanbul’a dönüyordu. Bulunduğu dış ülkedeki hayatı anlatıyordu.
Benim huyum dur! Dışarıda yaşantı ile bizdeki yaşantıyı kıyaslamak için bir günlük yevmiye ile kaç Marlboro sigara alındığını sordum anlattı…
O anlatırken ben açık ağızla dinledim ve “Acaba doğru mu söylüyor?” diye içimden kendime soruyordum!..
* * * * *
Yakıt, elektrik gibi giderlerin parasını sorduğumda; “Biz para-mara ödemiyoruz. Şirket öder!..”
Ulaşım, hastane, tedavi, Dr. ve ilaç parasını nasıl ödersiniz? “Biz ödemiyoruz, onu da birileri öder.”dedi ve ekledi,
“Her ailenin Doktoru var. Telefon edersin eve gelir muayene eder, duruma göre kliniğe veya hastaneye kaldırır. Gerekli tahlil-mahlil, rontgen çekilir tedavi oluruz.
Bizim para ödeme külfetimiz yok” ‘Nasıl olur?’ dediğimde, “Bir kısmını devlet, bir kısmını da çalıştığımız kurum ödüyor. Biz sadece bordoyu imzalar, kalan parayı alırız!”diye cevapladı.
* * * * *
Bende; “Vay be! Biz oraya, buraya para ödemek için koşuştururken yoruluyoruz. Keşke bizde de böyle olsa ama hayal!..”dedim.
Şimdi bizde de bu hayal gerçek oldu. Hatta daha iyi oldu!..
