"Parkinson Son Değil"

HABER MERKEZİ

Vize Devlet Hastanesi tarafından “11 Nisan Parkinson Hastalığı Günü” dolayısıyla açıklama yapıldı.

“Hayatımızda yapacağımız küçük değişikliklerle parkinson son olmaktan çıkıyor” denilen açıklamada;  Parkinson’un bir son olmadığı,  günlük 30 dakikalık yürüyüşler yaparak, yeterli ve dengeli beslenerek, hekimin reçete ettiği ilaçları doğru kullanarak, ev içinde rahat hareket etmeyi engelleyecek, düşmelere neden olabilecek eşyaları kaldırarak, her hastalıkta olduğu gibi morali yüksek tutarak herkesin desteğini alarak bu hastalıkla mücadelenin kolaylaşabileceği belirtildi.

Vize Devlet Hastanesi’nce, yapılan açıklamada şu ifadelere yer verildi: “Parkinson, beyinde 'dopamin' adını verdiğimiz maddenin eksikliği ile ortaya çıkan, kronik nörolojik bir hastalıktır. Yaşın ilerlemesiyle beyinde dopamin salgılayan hücrelerin azalması veya hasara uğramasıyla ortaya çıkan hastalık, hareket bozukluklarına ve istem dışı hareketlere yol açıyor. Hastalık ellerde ve ayaklarda titreme, hareketlerde yavaşlama, kaslarda sertlik ve yürüme güçlüğü ile karşımıza çıkıyor.Parkinson hastalığının tanısı klinik bulgularla konulmaktadır. Özellikle yaşı ileri hastalarda vücudun bir tarafında daha ön planda olmak üzere ellere "para sayar" tarzda titreme, hareketlerde yavaşlama, kolların vücut salınımına iştirak etmemesi ve vücuda yapışık olarak yürünmesi, bakışlarda donuklaşma ve yüz mimiklerinde azalma ile birlikte "maske yüz" diye ifade edilebilen yüz hali, küçük adımlarla ve öne eğilerek yürüme bu hastalığın başlangıç safhasında olunabileceğini düşündürmeli ve hastalar bir nöroloji uzmanına başvurmalılar. Bu hastalıkta da başlangıçta eksikliğin ilaç tedavisi ile karşılanabildiği durumlarda hastaların bulguları ortadan kaldırılabiliyor ve hastalar uzun yıllar hayatlarını sorunsuz sürdürebiliyorlar.Parkinson; bir ileri yaş hastalığıdır. Parkinson hastalığı görülme sıklığı ve bulguları, yaşa bağlı olarak göreceli olarak ilerler. Erken tanının kanser hastalıklarındaki gibi hayati önemi yoktur ama hastalar ne kadar erken tedaviye başlarlarsa hastalık bulgularından etkilenmeden yaşayabilecekleri kaliteli yaşam süreleri de o kadar artmaktadır. Parkinson hastalığı bir yandan hareketlerde yavaşlamaya ve kişilerin önce işlerini, sonrasında da günlük aktivitelerini tek başlarına sağlıklı bir biçimde yürütmelerine engel olmaktadır, Böylelikle hastalar hastalığın ilk ve orta evrelerinde iş hayatlarından ve sosyal hayatlarından kopmakta, ileri evrelerde ise yaşamlarını başkalarından yardım alarak yaşamak zorunda kalmaktadırlar. Diğer yandan da bu sorunlar zaten hareket yavaşlamasından ve titremeden muzdarip hastaların moral olarak da olumsuz etkilenmelerine ve çoğunun içe kapanıklığının, isteksizliğinin olmasına veya depresyona girmelerine neden olmaktadır” (Mümün Engin Gündoğdu)